Aswoensdag en Valentijn, dubbel zoveel liefde

Als je voornemen was om minder te snoepen in de veertigdagentijd, dan komt dat chocolaatje in hartvorm misschien ongelegen vandaag. Copieus gaan dineren voor Valentijn vloekt al evenzeer met de soberheid en inkeer van Aswoensdag. Maar het samenvallen van het commerciële feest van de romantische liefde met de eerste dag van de christelijke vasten biedt toch onverwachte kansen om beide naar hartelust te vieren.

Hoezo?

Volgens de overlevering was Valentijn een priester (mogelijk bisschop) uit de derde eeuw, die als martelaar stierf omdat hij christelijke geliefden in de echt verbond. Dat was verboden onder keizer Claudius, die hem liet gevangen nemen en martelen. De legende vertelt nog een bijzonder verhaal over deze Valentijn. In de gevangenis zou hij gehoord hebben dat zijn bewaker een blinde dochter had. In een briefje schreef hij hoeveel God van haar hield, ondertekend met ‘Van je Valentijn’. Toen ze het briefje te lezen kreeg, was haar blindheid genezen. Het wonder kon de heilige zelf helaas niet redden. Die werd nog dezelfde ochtend onthoofd.

Bij gebrek aan historische bewijzen verdween Valentijn van de katholieke heiligenkalender in 1969, maar hij is nog altijd de patroonheilige van geliefden, alsook van de bijtjes en hun baasjes.

Op Aswoensdag toont Valentijn met symbolische kracht dat liefde te maken heeft met zelfgave.

Romantiek is verlangen. We willen die andere persoon in ons leven, samen met hem of haar oud worden. Maar als ik vooral verlang naar de invulling van mijn eigen verlangen, dan is onze liefde geen romantiek, maar egoïsme.

Vasten voor de liefde

Er komt wat vasten kijken bij het verlangen om niet zozeer mezelf maar allereerst de ánder gelukkig te maken, louter en alleen omdat ik van hem hou. Het vergt wat onthechting van mezelf, van mijn eigen behoeftes en irritante gewoontes. Een betere versie van mezelf proberen te worden voor de ander, dat is pas romantisch.

In zijn column in De Standaard Weekblad herschrijft Christophe Vekemande bekende uitspraak van Alfons Van Steenwegen– Liefde is een werkwoord – lichtjes. ‘De liefde ontstaat pas waar jij verdwijnt of althans bereid bent om een stap opzij te zetten, weg uit de spots van het eigenbelang.’ En dan komt het:

Liefde is een zerkwoord: je moet er een beetje aan doodgaan, en daarna herboren worden, geboren voor elkaar.

Vier Valentijn, compleet met goede voornemens om er helemaal voor de ander te zijn en zonder iets terug te verwachten. De liefde zit in het geven ervan.