Terlinden tijdens paaswake: ‘Doopsel is een zending, een missie’

De evangelist Marcus is zorgvuldig in zijn details. Hij vermeldt bijvoorbeeld dat de vrouwen geuren kochten om het lichaam van Jezus te balsemen na de sabbat, dat wil zeggen op zaterdagavond. Dat is voor hem een manier om te benadrukken dat op dat moment de nacht is gevallen. We bevinden ons aan de kant van duisternis en dood.

In de duisternis van de nacht zijn wij ook net deze kathedraal binnengegaan bij het licht van de paaskaars, net als de vrouwen die zondagochtend bij zonsopgang naar het graf gingen.

Toch stonden hun gedachten nog steeds aan de kant van de nacht en de dood: ze namen de parfums mee voor de rituele balseming van Jezus' lichaam; ze maakten zich zorgen over de steen die weggerold moest worden om bij het graf te komen...

Toch kondigt de opkomende zon van deze zondag, de eerste dag van de week, niet alleen een nieuwe dag aan, maar ook iets compleet nieuws: een nieuwe schepping, zoals toen God het licht van de duisternis scheidde in Genesis. Want wanneer de vrouwen naar Jezus zoeken in het graf, aan de kant van de duisternis en de dood, is Hij er niet meer! De steen is weggerold en de plek waar Hij lag, is leeg. Maar er is een jongeman, gekleed in het wit, die uitnodigt tot vertrouwen en geloof: "Schrikt niet. Gij zoekt Jezus de Nazarener die gekruisigd is. Hij is verrezen". Wees niet bang, blijf niet aan de kant van de nacht en de dood. Heb geloof en vertrouwen. Jezus is niet meer in het graf, Hij leeft!

In de duisternis en de pijn van de dood die ook ons kan treffen, nodigt de stem van deze jongeman ons in deze Paasnacht uit tot vertrouwen, geloof en hoop. Net als voor jullie, de volwassenen die over enkele ogenblikken gedoopt zullen worden en het witte kleed zullen aantrekken, het teken van jullie nieuwe geboorte met Christus, die levend uit het graf is opgestaan.

Ja, jullie doopsel is een nieuw begin, een nieuwe geboorte. Maar het is ook een zending, een missie.

Net zoals de in het wit geklede jongeman, door de tussenkomst van deze vrouwen, Petrus en de discipelen uitnodigt om terug te keren naar Galilea. Voor hen is het een kwestie van terugkeren naar de dagelijkse routine van hun leven. Daar wacht Jezus op hen. Om licht, vertrouwen, geloof en hoop te brengen. Net zoals Jezus ons opnieuw vergezelt en op ons wacht in ons dagelijks leven en in ons eigen Galilea.

Onze wereld kent ook duisternis en pijn waar oorlogen, geweld en humanitaire rampen zoveel vrouwen, mannen en kinderen treffen. Hoe kunnen we niet denken, in deze nacht, aan de drama's die zich afspelen in Oekraïne, in Gaza en Israël, in Oost-Congo en vele andere vergeten plaatsen? Maar het licht van Pasen komt onze gewetens wakker schudden en ons uit onze angsten halen. Want we zijn niet machteloos. Overal waar we zijn, kunnen we aan vrede bouwen door te werken aan sociale rechtvaardigheid, bruggen te slaan tussen volkeren en culturen, te weigeren ons te laten leiden door onze angsten en zorgen, maar te durven door ontmoeting en dialoog.

De gedoopten in de paasnacht, gekleed in het wit, zijn ook boodschappers voor ons, die ons uitnodigen tot hoop en toewijding, zodat we niet aan de kant van duisternis en dood blijven staan, maar ons resoluut aan de kant van leven en vrede scharen. Deze vrede is ook het eerste geschenk dat de verrezen Jezus aan zijn leerlingen zal geven wanneer hij hen komt opzoeken.

"Vrede zij met u!”: dat is ook mijn wens, uit de grond van mijn hart, voor jullie en voor onze wereld op dit paasfeest!

+Luc Terlinden
Aartsbisschop van Mechelen-Brussel