Sorry zeggen is niet genoeg - Liselotte Anckaert [column]

‘Als je sorry zegt, mag je uit de hoek komen’. Ik herinner me de woorden van mijn ouders nog als de dag van gisteren. Ook het beeld van mezelf als kind staand in een van de hoeken van ons huis kan ik me nog makkelijk voor de geest halen. Voor geen geld van de wereld zou ik als eerste ‘sorry’ zeggen. Want wat had ik misdaan? Ik was toch niet als eerste begonnen? Meestal stond een van mijn broers dan in een andere hoek van de woonkamer, onze ruggen naar elkaar toe gekeerd.

Ik weet niet hoe lang ik daar doorgaans stond, maar nadat het eerste gevoel van kwaadheid en verontwaardiging was weggeëbd, werd ik ongeduldig. ‘Als je sorry zegt, mag je uit de hoek komen’. Kon het echt zo makkelijk zijn? Dus keerde ik me om en deed ik wat verwacht werd, in de hoop zo vlug mogelijk mijn bezigheden te kunnen hervatten. 

Dat was echter buiten mijn ouders gerekend. ‘En waarover heb je dan precies spijt?’. Oeps, daar had ik precies niet over nagedacht. Een vaag antwoord volstond niet. Als we met twee waren gestraft, moesten we ons ook nog eens tegenover elkaar verontschuldigen. Ruzie maak je niet in je eentje. Ten slotte moesten we beiden beloven dat we het in het vervolg anders zouden aanpakken.

Dankzij die ervaringen uit mijn kindertijd gaat ‘sorry’ zeggen me als volwassene goed af. Ook nu kom ik echter niet weg met vluchtige of oppervlakkige excuses. Ze moeten oprecht zijn, want enkel zo voorkom ik dezelfde fouten te herhalen. 

Misschien is dat wel het meest waardevolle dat ik op dat vlak uit mijn kindertijd meenam: het besef dat je altijd bij jezelf moet beginnen. 'Sorry' is niet bedoeld om snel van een ongemakkelijke situatie af te komen. Het is het beginpunt van iets nieuw.

Is dat niet de weg die gelovigen naar Pasen bewandelen? Een weg die verder gaat dan vluchtig even stilstaan bij wat fout loopt of beter kan om daarna gewoon weer voort te doen. Veertig dagen lang worden we uitgenodigd actief op zoek te gaan naar daadwerkelijke verandering en vernieuwing, zowel in onszelf als in onze relaties met anderen én met God. Een oprechte sorry is daarbij een eerste stap. 

Benieuwd wat jouw ervaring hiermee is. 
Reacties zijn welkom via liselotte.anckaert@otheo.be