536 volwassenen laten zich zaterdag dopen: deze 7 zeggen waarom

536 Belgen laten zich zaterdagavond, tijdens de paaswake, dopen. Dat is de helft meer dan vorig jaar, en zelfs drie keer meer dan tien jaar geleden. Otheo sprak met zeven catechumenen over hun motivatie en hun voorbereiding op een gebeurtenis waar ze al maanden naartoe leven.

Ana (29) uit Wezemaal: ‘Wat heeft me daar zo geraakt?’

Ana groeide op in Spanje, in een niet-gelovig gezin. Zeven jaar geleden verhuisde ze van het mediterrane Barcelona naar Vlaams-Brabant. Haar reis zou ook het begin zijn van een innerlijke zoektocht, die op zaterdag 19 april zijn hoogtepunt bereikt in de paaswake in de pastorale zone Rotselaar. Dan wordt Ana gedoopt. ‘Mijn man komt uit een gelovige familie en ik vergezelde hen graag naar de kerk’, vertelt Ana. ‘Het was allemaal nieuw voor mij, maar tijdens de communieviering van mijn schoonzusje ervoer ik plots iets heel bijzonders, dat me nieuwsgierig maakte. Wat heeft me daar zo geraakt? Ik begon me te verdiepen in de katholieke tradities en rituelen en las ook in de Bijbel. Ik zag het als een soort handleiding voor het leven. Ik dacht: als iedereen zou leven zoals het hierin staat beschreven, hoe leuk zou het leven dan zijn (lacht). Maar wat begon als een zoektocht uit nieuwsgierigheid, groeide uit tot een diep verlangen om het geloof beter te begrijpen. Ik lees veel, ik kijk naar christelijke YouTubevideo’s en luister onder meer naar podcasts van de Amerikaanse bisschop Robert Barron op het katholieke mediakanaal Word on Fire. Mijn honger naar kennis is groot.’

Het voorbije jaar bereidde Ana zich voor op haar doopsel in de Sint-Martinusparochie van Wezemaal. Catechisten Mieke Dupré en Yamina Sadaoui begeleidden haar met toewijding op haar pad. ‘Ik heb er echt zin in en krijg daarbij voluit steun van mijn man, die ook bezig is met zijn geloof te verdiepen. Het is fijn om er met elkaar over te praten. Het doopwater zorgt straks voor fris nieuw leven.’ (TD)

David Steur (37)  uit Hamont-Achel: ‘Antwoord op mijn grootste vragen’ 

‘Als kind was ik geboeid door de verhalen uit het Oude en Nieuwe Testament, maar pas later heb ik de weg naar het christendom gevonden dankzij de boeken van Tolkien en Dostojevski. Ook in verhalen kan God zich aan ons openbaren. Waarom voel ik me zo onweerstaanbaar aangetrokken tot sommige van hun personages? Omdat het Christus-figuren zijn en zij verwijzen naar onze Verlosser. Ik heb mezelf niet ‘uitgevonden’, het is God die zich aan ons openbaart op verschillende manieren en wij kunnen gehoor geven aan zijn oproep.’  

Is het christelijk geloof voor jou het antwoord op een gemis? 

‘Het biedt een antwoord op mijn grootste vragen: is er een doel in ons leven, in het bestaan van de mens? Of is ons bestaan enkel en alleen het gevolg van toevalligheden? Bestaat er goed en kwaad? Wat is er mis met mij en waarom voel ik mij schuldig?’

‘In een erg ongelukkige periode in mijn leven voelde ik op een gegeven moment een sterke drang naar het beluisteren van orgelmuziek. Bij het horen van de Passacaglia van J.S. Bach leek het alsof de hemel opentrok. Ik voelde begrip, troost, het Hemelse leek helemaal door te breken — al is dit moeilijk om uit te leggen. Ik geloof dat ik daar en toen door God getrokken werd, al heeft het nog verschillende jaren geduurd eer ik Hem heb aanvaard in mijn leven. Maar Hij was er altijd al, voor ons allen.’

‘Een ander voorbeeld van zo’n ‘doorbraak’ was tijdens mijn eerste eucharistieviering die ik als volwassene heb meegemaakt: tijdens het gebed om verzoening voor de communie, het belijden van Jezus’ dood en verrijzenis, de woorden: zie het Lam Gods dat wegneemt de zonden der wereld. Het was alsof ik gevonden had waarnaar ik heel mijn leven op zoek was zonder het te weten: de Eucharistie, het gezegende sacrament.’ (LW)

Kevin ’t Jampens uit Brugge (33): ‘Als verpleger zag ik wat geloof voor mensen betekende’ 

Kevin vond zijn weg naar het geloof door de ontmoeting met zijn vriendin en toekomstige echtgenote Phebe. Haar engagement bij JUBILO en hun gesprekken over zingeving brachten bij hem iets in beweging. Tijdens de paaswake wordt Kevin gevormd – een betekenisvolle stap in zijn geloofsreis én in hun relatie.  

Kevin werd geboren en getogen in Brugge. Hij werd gedoopt en deed zijn eerste communie, maar werd niet gevormd. Kevin werkte eerst als verpleegkundige, ging enkele jaren werken als inspecteur bij de politie in Brussel, om uiteindelijk toch terug te keren naar de verpleegkunde. ‘Als verpleegkundige voelde het vaak alsof het leven op me afkwam. Daardoor stelde ik me steeds meer vragen. Het raakte me als mensen te maken kregen met lijden. Op die manier maakte ik af en toe een ziekenzalving mee. Ik had dan altijd het gevoel dat mensen daar kracht uit haalden. Deze ervaringen deden met nadenken over het geloof, Jezus Christus en het leven.’

‘Phebe zette mij op de goede weg en begeleidde mij naar het vormsel dat ik komende zaterdag tijdens de paaswake in de Sint-Salvatorkathedraal in Brugge samen met andere catechumenen zal ontvangen.’ 

Ter voorbereiding kwam Kevin meermaals samen met zijn begeleider, pastoor en deken Lieven Soetaert, en met Phebe om samen stil te staan bij het geloof. ‘We kwamen tijdens de voorbereiding een paar keer samen met de andere kandidaat-vormelingen en catechumenen. Dat waren telkens mooie ontmoetingen. Ook het samenkomen met andere jonge christenen uit de lokale geloofsgemeenschap is voor Phebe en mij belangrijk. Zo voelen we ons als jongere mensen niet alleen in onze geloofszoektocht.’  (LA)

Radhia Jemmali (83) uit Lummen: ‘Wat wilde Hij van me?’

Met haar 83 jaar is Radhia Jemmali wellicht de oudste catechumeen van het land. Op zaterdag 19 april wordt ze in de pastorale eenheid Sint-Anna in Lummen opgenomen in de gemeenschap van gelovigen. ‘Ik ben dan wel 83, maar dit voelt aan als een nieuw begin.’

Lees ook

Aantal volwassen dopelingen in België bereikt record: helft meer dan vorig jaar

Lees het volledige nieuwsitem

‘Er was een honger naar iets dat dieper ging dan het alledaagse, dat richting gaf en houvast bood in zowel vreugde als verdriet’, vertelt ze. ‘Van jongs af voelde ik me al aangetrokken door het christendom. Dat was niet vanzelfsprekend, want ik groeide op in de buurt van Tunis, in Tunesië. Een sterke roep in mijn hart bracht me destijds elke zondag naar de kerk. Of tenminste tot aan de deur, want verder durfde ik niet te komen. Ik zag er niet louter de schoonheid van het kerkgebouw, maar ook de samenhorigheid tussen de gezinnen, mannen, vrouwen en kinderen - allemaal samen. Ik herinner mij de mooie witte kleding van de eerstecommunicanten, het waren precies engelen.’

Op haar 25ste verhuist Radhia naar België. In Brussel leert ze haar man kennen, een katholiek. Het koppel wordt gezegend met drie kinderen: Soraya, Laila en Ahmed, die ze gelovig opvoeden. Maar al die tijd leek er nog Iemand aan Radhia’s mouw te trekken. Een gevoel dat intenser werd na het overlijden van haar man, in 1998. ‘Ik voelde Gods aanwezigheid. Het was alsof Hij telkens Zijn handen naar mij uitstak’, zegt ze. ‘Wat wilde Hij van me? Ik las in de Bijbel, bad ’s morgens en ’s avonds, zong in het parochiekoor en ging jarenlang zowel op zaterdag als op zondag naar de eucharistievieringen. Als ik niet kon bidden, voelde ik me niet compleet. Wat wilde Hij nog meer?’

In februari 2024 krijgt Radhia slecht nieuws: borstkanker. ‘Ik heb een diep vertrouwen dat het goed komt’, zegt ze een jaar later. ‘Ik word goed omringd en bid tot God dat Hij me beschermt en me kracht geeft. Ik leg het in Zijn handen. Ik weet zeker dat Hij er voor mij is.’

In het ziekenhuis in Hasselt vertelt Radhia haar droom om gedoopt te worden aan de pastorale medewerkster. ‘Zij bracht me vervolgens in contact met priester Tony Vandekerkhof en Katharina Mabilde, mijn begeleidster. Samen zijn we op pad gegaan. Ik ervoer het als een weg van hoop. Het is een droom die wordt verwezenlijkt.’ (TD)

Jessica Cloots uit Geraardsbergen: ‘Alles voelt meer gedragen aan’

Ook voor Jessica Cloots, Wouter Storme en Sarah Van Rossem is het een intense week. Tijdens de paaswake van komende zaterdag in Nederboelare worden ze alle drie gedoopt, gevormd en ontvangen ze voor het eerst de communie. De drie kandidaten worden begeleid door Ann Van Nieuwenhove, die al twaalf jaar parochieassistent is in Geraardsbergen en sinds een jaar werkzaam is voor het hele dekenaat Zottegem. ‘Ik ben altijd heel blij wanneer we nieuwe (jong)volwassenen mogen inleiden in het geloof. Vroeger klopten jongeren vaak bij ons aan omdat ze een doopattest nodig hadden voor het onderwijs. Vandaag zijn de beweegredenen doorgaans anders. Dat stemt ons als parochie hoopvol.’ 

Jessica komt uit een gezin dat volstrekt niet bezig is met geloof. Toen ze haar vriend Kjell leerde kennen, ontdekte ze evenwel andere vormen van menselijke omgang. ‘Of toch van een andere intensiteit’, zegt ze. ‘Liefde, vriendschappen en menselijke relaties voelden plotseling aan als meer gedragen’. Zo ontstond bij Jessica het verlangen om de geloofsgemeenschap beter te leren kennen en er deel van uit te maken.  

‘Jessica zwijgt niet over haar gelovige zoektocht en haar verlangen’, vertelt Ann. ‘Haar collega’s op het werk kennen haar verhaal en reageren heel positief op haar keuze. Jessica maakte zelfs enkele collega’s enthousiast om een Alphareeks te volgen, een cursus waarbij je op een laagdrempelige manier kennismaakt met het christelijk geloof.’ (LA)

Wil je meer weten over het catechumenaat? Neem contact op met de verantwoordelijke in jouw bisdom:  

• Bisdom Brugge: Nathalie Verstraete - nathalie.verstraete@bisdombrugge.be 
• Bisdom Gent: Martin Totds - martin.todts@telenet.be
• Bisdom Hasselt: Hendrik-Jan Stals - catechumenaat@bisdomhasselt.be
• Bisdom Antwerpen: Bart Willemen -bart.willemen@bisdomantwerpen.be
• Aartsbisdom Mechelen-Brussel, vicariaat Vlaams-Brabant en Mechelen: Koen Verheire - koen.verheire@vlbm.be
• Aartsbisdom Mechelen-Brussel, vicariaat Brussel (Nederlandstalig): Tijmen Schouws - tijmen.schouws@vicabru.be