Commentaar Bijbellezing 04/01/2026: Drie vragen - Nikolaas Sintobin
Evangelie: Matteüs 2, 1-12— ‘Waar is de pasgeboren koning der joden?’
Toen Jezus te Betlehem in Juda geboren was, ten tijde van koning Herodes, kwamen er te Jeruzalem Wijzen uit het oosten en vroegen: ‘Waar is de pasgeboren koning der joden? Want wij hebben zijn ster in het oosten gezien en zijn gekomen om Hem onze hulde te brengen.’ Toen koning Herodes dit hoorde, werd hij verontrust en heel Jeruzalem met hem. Hij riep alle hogepriesters en schriftgeleerden van het volk bijeen en legde hun de vraag voor waar de Christus moest geboren worden. Zij antwoordden hem: ‘Te Betlehem in Juda. Zo immers staat er geschreven bij de profeet: En gij Betlehem, landstreek van Juda, gij zijt volstrekt niet de geringste onder de leiders van Juda, want uit u zal een leidsman te voorschijn treden, die herder zal zijn over mijn volk Israël.’ Toen ontbood Herodes in het geheim de Wijzen en hij vroeg hun nauwkeurig naar de tijd waarop de ster verschenen was. Daarop zond hij hen naar Betlehem met de opdracht: ‘Gaat een zorgvuldig onderzoek instellen naar het Kind, en wanneer gij het gevonden hebt, bericht het mij dan opdat ook ik het hulde kan gaan brengen.’ Na de koning aangehoord te hebben, vertrokken zij. En zie, de ster die zij in het oosten gezien hadden, ging voor hen uit totdat ze boven de plaats waar het Kind zich bevond, stil bleef staan. Op het zien van de ster werden zij vervuld van overgrote vreugde. Zij gingen het huis binnen, zagen er het Kind met zijn moeder Maria en op hun knieën neervallend betuigden zij het hun hulde. Zij haalden hun schatten te voorschijn en boden het geschenken aan: goud, wierook en mirre. En in een droom van Godswege gewaarschuwd niet meer naar Herodes terug te keren, vertrokken zij langs een andere weg naar hun land.
Commentaar Nikolaas Sintobin: ‘Drie vragen’
De verhalen over het begin van het leven van Jezus spreken tot de verbeelding. Het zijn er heel wat: van de aankondiging aan Maria tot de moord op de onschuldige kinderen en nog andere. We zijn er zo mee vertrouwd dat sommige ons warm en romantisch lijken. Nochtans is er veel drama, geweld, miserie en onmacht in die taferelen. Het begin van het aardse leven van Jezus is even heftig als het einde. Hoe onwaarschijnlijk sommige (aspecten van) van die gebeurtenissen ook lijken, tegelijk hebben ze iets dat bijna ondraaglijk realistisch is. Ze verwijzen naar de mysterieuze kern van het christelijk geloof. Het is geen toeval dat het feest van de Drie Koningen ook het feest van de Openbaring van de Heer genoemd. Christenen geloven dat in dat verhaal – en bij uitbreiding in die bundel verhalen – God zelf zich openbaart. Reeds in de omstandigheden van de geboorte van Jezus laat God zien wie Hij ten diepste is. Ik noem drie aspecten die meteen ook drie vragen oproepen.
Lees ook
- Christenen geloven dat in Jezus de zelfopenbaring van God zijn hoogtepunt kent. Die begint vreemd. Jezus wordt geboren op anonieme – meer nog – marginale wijze. Tegelijk wordt gesuggereerd dat het iedereen aanbelangt: van de straatarme herders tot de drie Wijzen uit het oosten, symbool voor de hele mensheid. Kan ik geloven dat het goddelijke en het onooglijke hand in hand gaan? Merk ik iets daarvan in mijn eigen leven?
- Jezus, de Zoon van God, wordt geboren in zwarte armoede en volledige hulpeloosheid. Tegelijk bewijzen de Wijzen Hem koninklijke en zelfs goddelijke eer.Geloof ik dat God op bijzondere wijze aanwezig is in wat klein en nederig is, ook in mijn eigen onmacht?
- Van bij het begin wordt Jezus door de gevestigde macht onthaald op weerstand, geweld en manipulatie. Er blijkt van dat hulpeloos kindje een grote dreiging uit te gaan. De Wijzen voelen dan weer overgrote vreugde. Wat, in de wijze waarop God in onze wereld komt, roept bij mij vreugde, hoop, vertrouwen op? Waar voel ik verzet? Welke van mijn gewoontes worden erdoor bevraagd?
Nikolaas Sintobin is jezuïet. Hij is internetpastor en schrijver.
