Commentaar Bijbellezing 26/04: 'Wie laat jij binnen?'- Valérie Kabergs

Evangelie: Johannes 10, 1-10 — ‘Ik zeg u: ik ben de deur van de schapen’

In die tijd zei Jezus: ‘Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Wie niet door de deur, maar langs een andere weg de schaapskooi binnengaat, hij is een dief en een rover. Maar wie door de deur binnengaat, is de herder van de schapen. Voor hem doet de deurwachter open. De schapen luisteren naar zijn stem; hij roept zijn schapen bij hun naam en leidt ze naar buiten. En als hij al zijn schapen naar buiten heeft gebracht, trekt hij voor hen uit, terwijl zij hem volgen, omdat zij zijn stem kennen. Een vreemde echter zullen ze niet volgen; integendeel, zij zullen van hem wegvluchten, omdat ze de stem van vreemden niet kennen.’ Deze gelijkenis vertelde Jezus hun, maar zij begrepen niet wat Hij hun wilde zeggen. Een andere keer zei Jezus tot hen: ‘Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Ik ben de deur van de schapen. Allen die vóór Mij zijn gekomen, zijn dieven en rovers, maar de schapen hebben niet naar hen geluisterd. Ik ben de deur. Als iemand door Mij binnengaat, zal hij worden gered; hij zal in- en uitgaan en weide vinden. De dief komt alleen maar om te stelen, te slachten en te vernietigen. Ik ben gekomen, opdat zij leven zouden bezitten, en wel in overvloed.’

Commentaar Valérie Kabergs: ‘Wie laat jij binnen?’

In een tijd waarin vele mensen zich opwierpen als redders, spreekt het Johannesevangelie duidelijke taal voor alle zoekers tot wie het zich oorspronkelijk richtte. Alleen Jezus is de deur die opent naar God en die mensen waarachtig leven kan schenken, zo stelt de evangelist. Herders laat Jezus binnen. Anderen worden dieven en rovers genoemd.

Ook vandaag zijn we op zoek naar waarheid en geluk. Iedereen denkt er zo ongeveer het zijne over hoe die te bereiken zijn. Doorheen het leven wisselen velen bovendien wel eens van visie. Het is niet altijd duidelijk wie de herders en wie de dieven zijn onder de mensen en systemen die ons leiden. Via sociale media staat onze deur meer dan ooit open voor alles en iedereen. En toch zie je tegelijkertijd het omgekeerde gebeuren: de deur naar ons diepste binnenste houden we soms ook dicht voor elkaar. Vaak uit gebrek aan vertrouwen, zelfbescherming en angst om gekwetst te worden.

In de woorden van Johannes lees ik enkele richting-wijzers voor onze eigen zoektocht in het leven. Ze waarschuwen voor zowel te veel openheid als te veel geslotenheid. Wie laat jij binnen? Onze deur blijft best gesloten voor dieven en rovers volgens de evangelist: waarheid en geluk zijn niet te vinden bij mensen of in systemen die jezelf of anderen bestelen van hun waardigheid, die mensen of onze planeet vernietigen. In andere situaties mag de deur best wat meer open, of op zijn minst op een kier. We kunnen beginnen met God zelf wat meer binnen te laten en uit te groeien tot de herders naar wie Hij verlangt. Ongetwijfeld worden we zo zelf ook deuren voor andere mensen: deuren die een nieuw perspectief of toekomst openen in een kamer die voorheen op slot leek; deuren die het mogelijk maken om God beter te leren kennen; deuren die opnieuw verbinding mogelijk maken.

Herder ben je niet zonder risico. Het was een gevaarlijk beroep in vroegere tijden. De kans dat we gekwetst raken als we in de voetsporen van Jezus’ herderschap willen treden, is ook vandaag reëel. Maar in die context blijft ook het beeld van de schaapskooi zeker relevant. Wat er ook gebeurt, we mogen ons binnen die beschutte omheining van God zelf begeven, zo getuigt de evangelist Johannes. Het is geen kooi die opsluit, maar bescherming biedt en net daardoor ruimte en leven blijft schenken. Zelfs wanneer er af en toe dieven of zelfs vernietiging binnendringen. Die zekerheid kan vertrouwen laten winnen van angst en maakt dat waarheid en geluk altijd (opnieuw) te vinden zijn.

Valérie Kabergs is redactrice bij Otheo en bijbelblogster.