Hopen is… blijven zoeken. Ook Maria en Jozef waren Jezus even kwijt en zochten hun vermiste kind

Via deze kalender lopen we al enkele weken met je mee. We begonnen met samen uit te kijken naar het Licht dat we mochten verwachten en maakten een adventskrans (week 1). Het Licht groeide met de tijd mee en stelde ons vragen over vrede (week 2) en de eigen bereidheid om met anderen te delen (week 3). Met Kerstmis werd onze hoop geboren en voorgoed vernieuwd (week 4).

Blijven zoeken

Vandaag starten we aan week 5. De advent is voorbij, maar de drie wijzen hebben hun weg naar Jezus nog niet gevonden. Ze zijn nog naar Hem op zoek. Het op weg zijn van de drie wijzen spiegelt iets van de altijd terugkerende zoektocht waar we zelf ook voorstaan. Kerstmis is immers geen eindpunt, maar eerder een startmoment om God altijd opnieuw te zoeken in de wereld om ons heen. Is dat ook niet de kern van de hoop die ons in dit Jubeljaar voortstuwt: het niet opgeven om te blijven zoeken, naar God en naar elkaar?

In het Evangelie op deze hoogdag van de Heilige Familie is het zoeken ook sterk aanwezig. Maria en Jozef gaan immers letterlijk op zoek naar de twaalfjarige Jezus. Tijdens hun bezoek aan Jeruzalem ter gelegenheid van Pesach raakten ze hem kwijt. Pas na een dag merken ze op dat hij niet meer bij hen is. Ik kan me bijna levendig voorstellen wat een verschrikking dat geweest moet zijn. Maar ze geven het niet op om hem te vinden. Na drie dagen zoeken, treffen ze Jezus aan in de tempel.

Wereldlied voor al wie op zoek zijn

Onderstaande video werd twee jaar geleden gemaakt ter gelegenheid van de Internationale Dag van de Vermisten op 30 augustus. Verschillende mensen van over de hele wereld zingen het lied I Still Haven’t Found What I’m Looking For (Ik heb nog steeds niet gevonden wat ik zoek) van U2. De video  is een initiatief van Playing for Change en het Internationaal Comité van het Rode Kruis, dat slachtoffers van oorlogen wereldwijd wil bijstaan.

Deze video laat zich verbinden met de zoektocht van Maria en Jozef naar Jezus. Elke dag verdwijnen er mensen ten gevolge van geweld of natuurrampen. Familieleden blijven net als Jozef en Maria achter tussen hoop en wanhoop. De video wil alle mensen wiens familie of vrienden vermist zijn een hart onder de riem steken. Het Rode Kruis wil hen laten weten dat ze niet alleen zijn en beloven hen te blijven steunen in hun zoektocht.

In zijn oorspronkelijke versie raakt het lied van U2 eerder een spirituele zoektocht aan. Bijbelse verhaalelementen uit het leven van Jezus zijn duidelijk aanwezig in de liedtekst. Bono, de leadzanger van U2, laat iets aanvoelen van de moeizaamheid waarmee hij vindt waarnaar hij werkelijk verlangt. Dat kan ook ons gevoel zijn van tijd tot tijd. En toch mogen we - net als de drie wijzen - hopen op een ster die weer richting zal geven, telkens wanneer ons de moed in de schoenen zinkt.