Onlangs gingen we met ons Otheo-team eten in een fijne brasserie. Zoals gebruikelijk, passeerde ik langs het toilet. ‘Hier laat je iets los’, grapte een spreuk op de muur. Wat eerst gewoon een glimlach bracht, zette me nadien verder aan het denken.
Loslaten is iets wat me vaak moeilijk valt. Mijn gedachten zijn bijna constant bezig met het vasthouden van dingen. En blijkbaar ben ik niet de enige. Voor veel mensen vergt het echt oefening om te versoberen in alle prikkels die ze met hun zintuigen opnemen. Een van onze lezers liet ons weten dat hij tijdens de vastentijd minder sudoku’s en kruiswoordpuzzels hoopte te maken. Zijn dat niet toevallig ook twee dingen die je terugvindt op menig toilet?
Misschien kan onze zoektocht naar versobering wel beginnen op het toilet, bedacht ik. Op die kleinste plek in huis botst vaak de strijd tussen alleen willen zijn en toch nog altijd volop in gedachten verwikkeld zijn. Volgens mamablogs vluchten ouders zelfs naar het toilet om ten minste daar even tijd voor zichzelf te hebben. Maar hoe tegenstrijdig is het dan om die alleen-tijd bijna onmiddellijk te laten verstoren door het scrollen op de gsm of het lezen van allerhande boekjes? Blijkbaar is het niet eens gezond voor je lichaam. En wellicht ook niet voor je geest.
Loslaten is iets wat me vaak moeilijk valt.
Op openbare toiletten verloopt het vaak anders. Hier is het toilet vreemd genoeg een plek die mensen met elkaar verbindt. Denk aan gibberende meisjes die zich in schooltoiletten rondom de wastafels verzamelen. Of mannen die met elkaar aan de praat raken tijdens het plassen. Misschien is het helemaal niet zo vreemd dat op een plaats waar er lichamelijk iets intiems gebeurt, ook onze geest meer ruimte voelt voor meer persoonlijk gesprek. Is dat niet waar we in onze versobering naar op zoek zijn: meer verbinding en minder oppervlakkigheid? Dat toevallige toiletbezoek heeft me dus veel gebracht. De natuurlijke manier waarop ons lichaam zich reinigt, leert me hoe ik regelmatig ook schoon schip zou moeten maken in mijn geest. ‘Minder afleiding, meer verbinding’. Die spreuk hang ik voortaan op in ons eigen toilet.
