Commentaar Bijbellezing 17/05: 'Een gekruisigde Jezus die glimacht. Hoe kan dat?'- Nikolaas Sintobin

Evangelie: Johannes 17, 1-11a — ‘Vader, het uur is gekomen’

In die tijd sloeg Jezus zijn ogen ten hemel en zei: ‘Vader, het uur is gekomen. Verheerlijk uw Zoon, opdat de Zoon U verheerlijke. Gij hebt Hem immers macht gegeven over alle mensen om eeuwig leven te schenken aan allen die Gij Hem gegeven hebt. En dit is het eeuwige leven, dat zij U kennen, de enige ware God en Hem die Gij hebt gezonden: Jezus Christus. Ik heb U op aarde verheerlijkt door het werk te volbrengen dat Gij Mij hebt opgedragen te doen. Gij, Vader, verheerlijk Mij thans bij Uzelf en geef Mij de heerlijkheid, die Ik bij U had eer de wereld bestond. Ik heb uw Naam geopenbaard aan de mensen die Gij Mij uit de wereld gegeven hebt. U behoorden ze toe; Mij hebt Gij ze gegeven en zij hebben uw woord onderhouden. Nu weten zij dat al wat Gij Mij gegeven hebt, van U komt. Want de boodschap die Gij Mij hebt meegedeeld, heb Ik hun meegedeeld, en zij hebben ze aangenomen en naar waarheid erkend dat Ik van U ben uitgegaan, en zij hebben geloofd dat Gij Mij hebt gezonden. Ik bid voor hen. Niet voor de wereld bid Ik, maar voor hen die Gij Mij gegeven hebt, omdat zij U toebehoren. Al het mijne is van U en het uwe is van Mij. Zo ben Ik in hen verheerlijkt. Ik blijf niet langer in de wereld, zij echter blijven in de wereld, terwijl Ik naar U toe kom.’

Commentaar Nikolaas Sintobin: ‘Een gekruisigde Jezus die glimacht. Hoe kan dat?’

In evangelielezing uit Johannes horen we Jezus zeggen dat het uur van de verheerlijking is gekomen. De verheerlijking verwijst naar de openbaring van Gods liefde. In de theologie van Johannes bereikt deze openbaring haar hoogtepunt in de oprichting van het kruis: Jezus die bemint tot in de waanzin van het kruis. Dat blijft hij doen als Hij op de meest brutale wijze wordt geconfronteerd met kwaad en lijden. De gekruisigde Heer openbaart dat Gods liefde krachtiger is dan de zonde van de mensen. Niets kan de liefde van Jezus tegenhouden of kapotmaken. Zijn liefde is zo groot dat zij onze zonde niet alleen draagt en verdraagt, maar zelfs wegbrandt. Daarom noemen we Jezus de Verlosser.

In het kasteel in Navarra waar de heilige Franciscus Xaverius geboren is, hangt een beeld van de stervende Jezus met een glimlach op de lippen. De liefde die de stervende Jezus ontvangt van de Vader is zo groot dat Hij diepe vreugde ervaart, ook al lijdt Hij verschrikkelijk.Johannes gaat echter nog verder. Hij leert ons dat ook wij ons steentje kunnen bijdragen aan die verheerlijking. Ook onze liefde kan een bijdrage zijn aan het verlossingswerk van Jezus: als wij blijven liefde geven aan de puber die zich onmogelijk gedraagt; als we ervoor kiezen om toch liefdevol om te gaan met man, vrouw, broer of zus  die zich ergerlijk opstelt; als wij vriend, buur, collega een nieuwe kans geven, veeleer dan lik op stuk. Uit ervaring weten we dat dit pijn kan doen. Ook dat het, tegelijkertijd, op een dieper niveau, vreugde geeft. Het is de stille vreugde die ook Jezus voelde als zijn liefde werd afgewezen en Hij, niettegenstaande de pijn, toch bleef beminnen.

De liefde van Jezus heeft het kwaad overwonnen, niet uitgeroeid. De zonde bestaat nog steeds en blijft schade berokkenen. Belangeloos beminnen, niettegenstaande alles, is de bijdrage die wij vandaag kunnen leveren om de schade die de zonde berokkent in te perken. De vreugde van Jezus is en blijft sterker dan het lijden. Ook in ons leven. Zij maakt ons tot mooie mensen.

Nikolaas Sintobin is jezuïet. Hij is internetpastor en schrijver.