Commentaar Bijbellezing 2/11: ‘Thuiskomen’ — Koen Vanhoutte

Evangelie: Johannes 14, 1-6  — ‘Ik ben de weg, de waarheid en het leven’

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: ‘Laat uw hart niet verontrust worden. Gij gelooft in God, gelooft ook in Mij. In het huis van mijn Vader is ruimte voor velen. Ware dat niet zo, dan zou Ik het u hebben gezegd, want Ik ga heen om een plaats voor u te bereiden. En als Ik ben heengegaan en een plaats voor u heb bereid, kom Ik terug om u op te nemen bij Mij opdat ook gij zult zijn waar Ik ben. Gij weet waar Ik heenga en ook de weg daarheen is u bekend.’ Tomas zei tot Hem: ‘Heer, wij weten niet waar Gij heengaat: hoe moeten wij dan de weg kennen?’ Jezus antwoordde hem: ‘Ik ben de weg, de waarheid en het leven. Niemand komt tot de Vader tenzij door Mij.’

Commentaar Koen Vanhoutte: ‘Thuiskomen’

Mensen zoeken een leven lang naar een huis, een thuis waar het goed is om wonen, waar ze anderen graag zien en graag gezien worden. Doorgaans blijft het niet bij één huis en komen er (on)verwacht momenten om te verhuizen. Maar dak- of thuisloos wil geen mens zijn. We zoeken allen onderdak voor ons lichaam, voor ons hart, voor onze ziel. We gaan onze weg door het leven en op diverse plekken hebben we onze thuis gezocht en deels gevonden. Maar niemand van ons vindt hier op aarde een blijvende thuis.

Jezus’ woorden op de laatste avond van zijn leven klinken verrassend. Ze zorgen voor een nieuw perspectief. Met zijn lijden en sterven voor ogen zegt Jezus aan zijn leerlingen dat ze geen onrust hoeven te dragen in hun hart. Ze mogen vertrouwen hebben. Bij het afbreken van hun aardse huis, bereidt Jezus voor hen een nieuwe plaats in het Huis van God, zijn Vader. Bij God, in zijn hart, in zijn Rijk, mag een mens voorgoed thuiskomen. Hij is Iemand die onze diepste verlangens vervult en ons altijd en zonder voorwaarden graag ziet. Voorbij ons aardse bestaan, voorbij ons bouwen aan een thuis, worden we voorgoed bij Hem verwacht en mogen we onze intrek nemen in Gods Huis om er voor altijd met Christus, de Heer, samen te zijn.

Die boodschap maakt ons tot pelgrims van hoop. Onze tocht door het leven eindigt niet in het niets. Ons sterven, ons heengaan is naar Iemand toegaan. Iemand die ons schamel leven voltooit en in zich opneemt. Thuiskomen bij God … het blijft een verrassende inbreng van Jezus. Zijn woorden roepen vragen bij ons op en tegelijk dragen ze een belofte in zich die hoop en troost biedt. Misschien aarzelen we om mee te gaan in de droom van een eeuwige Thuis bij God. Misschien wagen we de sprong van het geloof en groeit ons vertrouwen in Jezus’ belofte. We bidden voor allen die ons zijn voorgegaan dat Jezus’ woorden werkelijkheid mogen worden en ze hun laatste en blijvende Thuis mogen vinden in Gods Rijk. En voor onszelf: ‘Vader, als ook onze weg ten einde loopt, neem ons dan op in uw Huis waar plaats is voor velen.’

Koen Vanhoutte is hulpbisschop in het aartsbisdom Mechelen-Brussel.