Commentaar Bijbellezing 24/05: ‘Ademruimte’- Valérie Kabergs

Evangelie: Johannes 20, 19-23 — ‘Ontvangt de heilige Geest’

In de avond van de eerste dag van de week, toen de deuren van de verblijfplaats van de leerlingen gesloten waren uit vrees voor de joden, kwam Jezus binnen, ging in hun midden staan en zei: ‘Vrede zij u.’ Na dit gezegd te hebben toonde Hij hun zijn handen en zijn zijde. De leerlingen waren vervuld van vreugde toen zij de Heer zagen. Nogmaals zei Jezus tot hen: ‘Vrede zij u. Zoals de Vader Mij gezonden heeft, zo zend Ik u.’ Na deze woorden blies Hij over hen en zei: ‘Ontvangt de heilige Geest. Als gij iemand zonden vergeeft, dan zijn ze vergeven, en als gij ze niet vergeeft, zijn ze niet vergeven.’

Commentaar Valérie Kabergs: ‘Ademruimte’

In een bomvolle wachtkamer was er enkel nog plaats in een uithoekje. De vrouw naast mij keek me vriendelijk aan. Voor ik het wist, deelde ze grote stukken van haar levensverhaal. Net als Jezus in het Evangelie kwam ze plotsklaps in mijn midden staan. Ze schrok er evenmin voor terug om me haar verwonde handen en zijde te tonen. Pas een zware operatie achter de rug, nooit zelf zwanger kunnen worden en een moeilijke relatie met haar ex. Wel trotse moeder van een adoptiezoon, die helaas - onterecht volgens haar - was buitengegooid op school. Te midden van al die verwondingen wenste ze me niet expliciet de vrede toe, maar ik voelde ze wel. Zowel bij haar, in het rotsvaste geloof in haar zoon; als bij mij, dankbaar voor de plotse ontmoeting met een krachtige vrouw. Net als de leerlingen in het verhaal werd ik vervuld van vreugde.Ik zou de parallel te ver doordrijven als ik deze vrouw met Jezus zelf identificeerde. Maar het zou zomaar kunnen dat ze een van Jezus’ leerlingen was over wie geblazen werd. Iets of iemand gaf haar in elk geval de kracht om te blijven geloven in het leven ondanks alle tegenslagen. Even sterk beschikte ze over het vermogen om de zonden van haar zoon te vergeven. Ze had duidelijk lief, net zoals God zijn Zoon bemint en Jezus bleef geloven in zijn leerlingen ondanks twijfel en verraad. Deze liefde gaf ze in onze onverwachte ontmoeting door, waardoor het heel even voelde alsof er ook over mij geblazen werd. In een bomvolle wachtkamer ontstond er zo plotsklaps oneindig veel ademruimte.

Misschien draait het Pinksterfeest daar wel om: elkaar (opnieuw of wat meer) ademruimte schenken. Jezus’ leerlingen kregen veel te verduren. Velen vreesden voor hun eigen leven, nadat ze afscheid moesten nemen van hun Meester. De boodschap dat diezelfde Jezus verrezen zou zijn, was minstens even heftig en moeilijk te begrijpen. Ook in de relatie tussen Jezus en de leerlingen liep er heel wat spaak. Maar Jezus komt naar hen toe met nieuwe ademruimte. Hij wil hen vrede schenken; de nodige rust die hun leven weer wat meer in balans brengt. Ik geloof erin dat Hij hier en nu ook naar ons toekomt. En vanuit die ontmoeting kunnen we op onze beurt de nodige levenskracht doorgeven. Aan collega’s, vrienden, partners, kinderen, klein-kinderen,… Zelfs aan een onbekende die je schijnbaar toevallig ontmoet.

Valérie Kabergs is redactrice bij Otheo en bijbelblogster.